New fund marketing rules

Further to the new EU Directive and EU Regulation on cross-border distribution of funds, marketing of funds will be subject to new rules from 2 August 2021. Further important changes will apply as soon as the new ESMA Guidelines become applicable. These new rules will probably have an impact on marketing materials, irrespective of whether they are online, by social media or in hard-copy.

Cross-border fund distribution: new rules

In June 2019, new rules were adopted on the cross-border distribution of collective investment undertakings by means of the Directive on cross-border distribution of collective investment undertakings (2019/1160/EU) (CBDD) and the Regulation on cross-border distribution of collective investment undertakings (EU/2019/1156) (CBDR). Apart from the CBDD and the CBDR, ESMA will issue final guidelines on marketing communications which shall apply from six months following publication. Dutch law will also be amended in line with the CBDD but the bill is still pending.

The new rules amend the existing AIFMD and UCITS regimes with a view to harmonisation of distribution of funds in the EU. As a result, marketing of funds is the central theme of the new rules.

Scope unclear

There is some ambiguity about the scope of the new rules. While technically the new rules only apply to licensed AIFMs and UCITS ManCos, the general principle is that EU AIFMs should not be disadvantaged relative to non-EU AIFMs. One cannot therefore exclude that the new rules will also apply to non-EU AIFMs. This will largely depend on local implementation. The Dutch implementation bill is however silent on this topic.

Marketing vs. pre-marketing

The new regime draws a clear line between what is considered pre-marketing and marketing of funds.
Pre-marketing precedes marketing and as such, pre-marketing is not marketing and the other way around. There are however situations where pre-marketing will be deemed to be marketing after all, notably in case of subscription within 18 months following the start of pre-marketing.

Without further going into the requirements of pre-marketing, it is important to understand that – in short – while pre-marketing comes with certain restrictions, marketing may ony take place after a cross-border notification has been duly made.

Marketing communications

The CBDR and the ESMA Guidelines include certain quite prescriptive rules on marketing communications. Article 4 of the CBDR starts with the fairly straight forward and standard requirement for fund managers that marketing communications shall be identifiable as such, shall describe risks and rewards and shall be fair, clear and not misleading. The ESMA Guidelines further set out what this general requirement means in practice.

The ESMA Guidelines start by stipulating what constitutes a marketing communication. In short, this includes all messages and material, irrespective of the medium, relating to a particular fund (AIF or UCITS). It excludes statutory information (e.g., prospectus, KIID/KID, annual reports, articles and fund terms) and information not relating to a fund. In addition, any information for the purpose of pre-marketing is also excluded. This is understandable as pre-marketing is not considered marketing and has its own standards for information that can be used for this purpose.

As was the case before, where marketing communications are aimed at retail investors in the Netherlands, they shall be in Dutch. Marketing communications to professional investors in the Netherlands may also be in English

Disclaimers

The ESMA Guidelines recommend or even require that specific disclaimers and wording will be used in marketing communications:

  • To be identifiable, it is recommended by ESMA that marketing communications include the wording “marketing communication“.
  • Marketing communications shall include a general disclaimer stating
    This is a marketing communication. Please refer to the [prospectus of the [UCITS/AIF/EuSEF/EuVECA]/information document of the [AIF/EuSEF/EuVECA] and to the [KIID/KID] (delete as applicable) before making any final investment decisions.
  • In case of short messages the above general disclaimer may be replaced by the words “MarketingCommunication” or the hashtag “#MarketingCommunication“.
  • In case of use of past performance, the marketing communication shall include:
    Past performance does not predict future returns.
  • In case of use of expected future performance, the marketing communication shall include:
    The scenarios presented are an estimate of future performance based on evidence from the past on how the value of this investment varies, and/or current market conditions and are not an exact indicator. What you will get will vary depending on how the market performs and how long you keep the investment/product.
  • Future perfomance information shall also be accompanied by a disclaimer on future performance being subject to taxation depending on the personal situation of the investor which may change in the future, as well as a statement that investment may lead to a loss if no capital guarantee is in place.

Prescriptions for marketing communications

In addition to requirements on disclaimers, the ESMA Guidelines including some further new requirements depending on the information to be included in the marketing communications:

  • Risks and rewards disclosures should be appropriately balanced, both in content and format. While as such this requirement is not new, the way to secure this is that the font size of risks wording shall be at least equal to the font size of the rewards wording. ESMA also requires that the risks shall be positioned in an equally prominent place, for example in a two-column table mentioning risks and rewards. In addition, at least the risks mentioned in the KIID/KID and the prospectus (!) shall be included. It is unclear how all risks from the prospectus shall be included in marketing communications that are relatively short. I believe that some form of generalisation should still be allowed.
  • Marketing communication for retail funds that provide characteristics of the fund, shall make clear that the investment is in the fund and not in the underlying assets. In addition, the investment policy must be briefly described. It is unclear what constitutes the charateristics of a fund. Presumably this relates to the investment strategy or the underlying assets.
  • If the investment policy is described, the marketing communication shall include “active” or “actively managed” for actively managed funds and “passive” or “passively managed” as well as “index-tracking” for index-tracking funds. The latter category does not include actively managed index-tracking funds as these are considered actively managed. Marketing communications on actively managed index-tracking funds shall explain the use of the benchmark and the degree of freedom to deviate from the benchmark.
  • Short marketing communications on social media shall be as neutral as possible and must include where further information can be found by using a link to the relevant webpage.
  • If costs are mentioned the marketing communication must include information for investors to understand the overall impact on the investment and the overall return.

Action required?

The new rules will have an impact on marketing communications of all funds. Consequently, marketing communications shall be checked on compliance. As indicated, while the CBDD and CBDR apply from 2 August 2021, the ESMA Guidelines apply from six months after final publication, so these are the relevant deadlines for compliance checks. Apart from these checks, the other requirements under the new rules, such as those on pre-marketing and de-notification, may also require attention.

[DUTCH] Corona(tucht)klachten?

Terwijl gezondheidsrechtelijk Nederland de adem inhoudt in afwachting van mogelijke schadeclaims en/of tuchtklachten verband houdende met langere wachttijden en gesloten afdelingen vanwege het Covid-19-virus, heeft het Centraal Medisch Tuchtcollege (Centraal Tuchtcollege) op 4 december 2020 een eerste uitspraak gedaan die haar oorsprong vindt in de coronacrisis.

Het Regionaal Tuchtcollege

De aangeklaagde zorgverlener was internist. Hij was en is werkzaam als directeur van het Centrum Infectieziektebestrijding van het RIVM en tevens voorzitter van het Outbreak Management Team (OMT). Zoals wij de afgelopen maanden hebben geleerd, stelt het OMT adviezen op aan de overheid over de risico’s en de te nemen maatregelen ter bestrijding van de uitbraak van het coronavirus.

De klager was een individuele klager. Hij gaf aan de klacht “namens alle slachtoffers van Nederland qua gezondheid, levensverwachting en financiële schade” te hebben ingediend. De klacht hield in dat de aangeklaagde internist de Nederlandse regering niet heeft geadviseerd de lockdown op te heffen. Volgens klager had hij dit moeten doen toen duidelijk werd dat daardoor meer levensjaren verloren zouden gaan dan er gewonnen zouden worden. Klager stelde dat de lockdown een negatieve invloed heeft gehad op de kwaliteit van het leven van 17 miljoen Nederlanders die twee maanden opgesloten hebben gezeten.

De voorzitter van het Regionaal Tuchtcollege heeft klager in zijn klacht niet-ontvankelijk geacht omdat klager niet behoort tot de kring van klachtgerechtigden zoals bedoeld in art. 65 lid 1 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (Wet BIG). De voorzitter oordeelde dat het feit dat klager het klaarblijkelijk niet eens was met de advisering van het RIVM niet kon worden gezien als een bijzonder eigen belang in het kader van de individuele gezondheidszorg. Klager was dus geen rechtstreeks belanghebbende.

Het Centraal Tuchtcollege

Klager is tegen deze beslissing in beroep gegaan. In beroep heeft hij betoogd dat de klacht inhoudelijk dient te worden beoordeeld en alsnog gegrond moet worden verklaard.

Het Centraal Tuchtcollege oordeelde dat tussen de klager en de internist geen sprake was van een individuele arts-patiëntrelatie omdat de klacht betrof het handelen van de internist in zijn hoedanigheid van voorzitter van het OMT. Dit brengt met zich dat de eerste tuchtnorm zoals neergelegd in art. 47 lid 1 van de Wet BIG niet van toepassing is.

Vervolgens beoordeelde het Centraal Tuchtcollege de vraag of hier sprake is geweest van handelen in strijd met art. 47 lid 2 BW van de Wet BIG. Het criterium luidt dat sprake moet zijn van enig ander handelen of nalaten in de hoedanigheid van zorgverlener die in strijd is met het belang van een goede uitoefening van de individuele gezondheidszorg. Klager viste ook bij het Centraal Tuchtcollege achter het net.

Het Centraal Tuchtcollege oordeelde dat de door het OMT uitgebrachte adviezen niet zozeer betrekking hebben op de individuele gezondheidszorg als wel op de publieke gezondheidszorg. Immers zien de adviezen van het OMT op gezondheidsbeschermende en gezondheidsbevorderende maatregelen voor de bevolking of specifieke groepen daaruit. Van individuele maatregelen is geen sprake geweest zodat het handelen van de aangeklaagde internist niet valt onder de reikwijdte van het tuchtrecht. Klager is door het Regionaal Tuchtcollege terecht niet-ontvankelijk verklaard, aldus het Centraal Tuchtcollege.

Beide colleges komen aldus via een andere route tot hetzelfde oordeel.

[DUTCH] SER-advies Hervorming Arbeidsmarkt: de belangrijkste punten voor werkgevers

De top van de werkgevers- en werknemersorganisaties is samen met de Sociaal-Economische Raad (SER) met een advies gekomen over de hervorming van de arbeidsmarkt. Een belangrijk onderdeel hiervan betreft maatregelen om misbruik van flexwerk tegen te gaan. Het advies lijkt grotendeels gebaseerd op het vorig jaar uitgebrachte advies van de Commissie Borstlap. Het nieuwe kabinet zal hier uiteindelijk mee aan de slag moeten.

Op hoofdlijnen ziet het advies er als volgt uit:

  • Er mogen maximaal drie tijdelijke contracten worden aangegaan gedurende maximaal drie jaar. De onderbrekingstermijn vervalt, behalve voor studenten en scholieren (zes maanden) en seizoensarbeiders (drie maanden), zodat structurele tijdelijkheid van werk bij dezelfde werkgever niet meer mogelijk is. Afwijken bij CAO zal niet meer mogelijk zijn.
  • Oproepcontracten (inclusief nuluren-contracten) verdwijnen. Er moet een aantal uren overeengekomen worden, minimaal gelijk aan het gemiddelde aantal uren in een kwartaal. Ook hier geldt een uitzondering voor studenten en scholieren.
  • Uitzendwerk is alleen nog mogelijk bij piek en ziek. Gebruik van het uitzendbeding (fase A) wordt wettelijk beperkt tot 52 weken (in plaats van 78 weken, geen afwijking mogelijk bij CAO). Ook fase B wordt beperkt (maximaal zes contracten in twee jaar) en de arbeidsvoorwaarden van uitzendkrachten moeten gelijkwaardig zijn aan die van werknemers in dienst bij de inlener.
  • Om de interne wendbaarheid van bedrijven te vergroten, wordt het voor werkgevers bij bedrijfseconomische omstandigheden die anders tot ontslag zouden hebben geleid mogelijk om eenzijdig de arbeidsduur (tijdelijk) voor alle werknemers met maximaal 20% te verlagen. De werkgever kan hiertoe eenzijdig besluiten, als het loon volledig wordt doorbetaald (afwijking mogelijk in decentraal overleg). Voor 75% van de loonkosten over de verlaagde arbeidsduur is de werkgever verzekerd door een compensatieregeling van de overheid, die onmiddellijk ingaat bij aanvraag en achteraf wordt getoetst op juist gebruik (vgl. de systematiek van de NOW). De regeling gaat niet ten koste van opgebouwde WW-rechten.
  • Zelfstandigen worden verplicht zich te verzekeren tegen arbeidsongeschiktheid. Er moet ook een beter sociaal vangnet komen voor zelfstandigen, waarbij de TOZO als inspiratiebron kan dienen. De zelfstandigenaftrek wordt afgebouwd en daarvoor in de plaats komt een fiscale faciliteit voor zelfstandigen die risico lopen met eigen investeringen. Om schijnzelfstandigheid te voorkomen, komt er een ‘rechtsvermoeden van werknemerschap’ bij een tarief onder het maximumdagloon (30 à 35 euro per uur). Als de werkende meent dat hij/zij werknemer is, is het aan de opdrachtgever voor de rechter te bewijzen dat dit niet het geval is.
  • Op het gebied van verlof en arbeidsongeschiktheid is het de bedoeling om verlofregelingen (zoals geboorteverlof, vaderschapsverlof en zorgverlof) onder te brengen in een nieuwe verlofregeling ‘Maatschappelijk Verlof’ en dat werknemers die tussen de 15% en 35% inkomensverlies lijden als gevolg van arbeidsongeschiktheid ook een beroep kunnen doen op de WIA (de ondergrens is nu 35%). De periode waarover werkgevers een WGA-premie betalen, wordt verkort van 10 naar 5 jaar. Re-integratieverplichtingen worden voor de werkgever verlicht. De werkgever kan er bijvoorbeeld in het tweede ziektejaar voor kiezen de re-integratie volledig te richten op het tweede spoor (dus bij een andere werkgever).Ook kunnen de loondoorbetaling en re-integratieverplichtingen worden overgedragen aan een verzekeraar.
  • Als overige maatregelen worden onder meer genoemd: verhoging van het wettelijk minimumloon, meer positieve stimulering voor werkenden om zich te ontwikkelen of om te scholen, de verdere uitwerking en implementatie van het pensioenakkoord.

Heeft u vragen? Wij adviseren u graag

Ons Team Arbeidsrecht bestaat uit:

[DUTCH] Annotatie RvA 12 december 2014 nr. 71.875

Te lezen in (beëindigingsgronden aannemingsovereenkomst) In…
1 March 2015/by Mark Lim

Product Liability Laws and Regulations 2020 – Netherlands

C.J. van Weering & A.F. Collignon, 'Netherlands', in: Product…
18 June 2020/by Antoinette Collignon

[DUTCH] Podcast overheidsaansprakelijkheid: Besluitaansprakelijkheid en vereiste conditio sine qua non verband; bespreking arrest HR 25 september 2020

Wat is besluitaansprakelijkheid? Hoe stel je het conditio sine…
29 March 2021/by Tamara Novakovski

The Netherlands; Getting the deal through

In Climate regulation 2013
24 January 2019/by Liesbeth Driest

[DUTCH] Verlengen van een Pilot – omgevingsvergunning bouw niet nodig

Tijdelijke projecten worden vaak verlengd of definitief gemaakt.…
23 July 2019/by Liesbeth Driest

[DUTCH] Beschouwingen naar aanleiding van het Achmea-arrest van het Hof van Justitie EU

Artikel M.C. van Leyenhorst, 'Beschouwingen naar aanleiding…
9 October 2019/by Max Van Leyenhorst

Cross-border pre-judgment attachments: Dutch leave to attach enforceable in other EU member states

The Netherlands is known for its liberal approach to various…
23 March 2021/by Redactie Legaltree

Legal Implications of Defective Hip Implants

Article PIV-bulletin, May 2012

PIV-Bulletin_2012-04_-_heu…
24 January 2019/by Legaltree

[DUTCH] Een overeenkomst van opdracht of toch een arbeidsovereenkomst?

Een overeenkomst van opdracht of toch een arbeidsovereenkomst?
Deze…
22 February 2021/by Olga Van Beijeren

Brexit: what happens now with EU contracts, EU trademarks and EU designs? – Part II

Read here three of Brexit's main impacts on EU contracts and…
21 December 2020/by Marjolein Driessen

Procedural aspects of challenge proceedings

 

Tijdschrift voor Arbitrage, TvA 2013, 2

 

Lees…
24 January 2019/by Max Van Leyenhorst

Working together for the relatives of the MH17 victims, Antoinette Collignon in Advocatenblad (Lawyer Magazine)

This week saw the start of the substantive hearing of the MH17…
10 June 2021/by Antoinette Collignon

[DUTCH] Bereid je als werkgever voor op de vakantieperiode

Hoe zit het ook alweer met vakantiedagen, zeker in deze toch nog bijzondere (corona)tijd? Om de vakantieperiode in goede banen te leiden, zal de werkgever de nodige actie moeten ondernemen. Hieronder de belangrijkste aandachtspunten. 

Schriftelijk wijzen op vervaltermijn vakantiedagen

Per 1 juli 2021 vervallen in principe de wettelijke vakantiedagen die werknemers in 2020 hebben opgebouwd. De werkgever is verplicht om werknemers schriftelijk op die vervaltermijn te wijzen en ze de kans te geven om de vakantiedagen nog op te nemen. Uit rechtspraak blijkt dat als een werkgever de werknemer niet op tijd of niet duidelijk genoeg informeert over de vervaltermijn, de werknemer zijn recht op de niet opgenomen wettelijke vakantiedagen alsnog behoudt. In dat geval verjaren deze dagen vervolgens pas vijf jaar na het jaar van opbouw, net als de zogenaamde bovenwettelijke dagen (de dagen die worden toegekend boven op het wettelijk vereiste aantal dagen).

Het is dus zaak om werknemers zo snel mogelijk schriftelijk te herinneren aan het verval van hun (wettelijke) vakantiedagen en ze ook daadwerkelijk in staat te stellen de uren nog vóór 1 juli 2021 op te nemen. Wanneer dit laatste niet mogelijk is, bijvoorbeeld vanwege de (verwachte aankomende) drukte in de horeca of retail, dan zou de werkgever werknemers kunnen aanbieden om de vervaltermijn te verlengen en afspraken kunnen maken over het (meer verspreid) opnemen van vakantiedagen in de komende maanden. Let wel, afkoop van wettelijke vakantiedagen is niet toegestaan (dat mag alleen bij einde dienstverband).

Vaststelling vakantie conform de wensen van de werknemer

Vakantie zal in beginsel worden vastgesteld conform de wensen van de werknemer. Een vakantie-aanvraag mag alleen worden afgewezen vanwege gewichtige redenen, bijvoorbeeld als afwezigheid van de werknemer tot grote organisatorische problemen leidt. Het is niet voldoende om als werkgever te zeggen dat er handjes nodig zijn, zeker niet als dat ook anders opgelost kan worden. De werkgever mag de werknemer dus in principe niet verplichten om vakantiedagen op te nemen, maar bijvoorbeeld wel vragen om de vakantiewensen voor een bepaalde periode kenbaar te maken. Daarnaast kan de werkgever in beperkte mate verplichte (collectieve) vakantiedagen aanwijzen ofwel bepalen dat het nemen van vakantie in bepaalde (drukke) perioden niet mogelijk is. Ook lijkt er tegenwoordig meer behoefte aan een ‘flexibel feestdagenbeleid’, waarbij werknemers zelf kiezen of ze op een feestdag wel of niet werken. Die afspraken moeten dan wel zijn opgenomen in de arbeidsovereenkomst of een reglement/handboek, rekening houdend met een eventuele CAO. Let daarbij op dat de Ondernemingsraad instemmingsrecht heeft ten aanzien van een vakantieregeling.

Maak afspraken over reizen naar het buitenland

Als de werknemer terugkeert uit een land met een hoog risico op COVID-19 (code oranje/rood), moet de werknemer 10 dagen in quarantaine, welke periode kan worden verkort als de werknemer na vijf dagen quarantaine bij de GGD negatief test op het coronavirus. Het is aan te raden om werknemers van tevoren duidelijk te maken welke regels er gelden ten aanzien van reizen naar verhoogd risicogebied en terugkeer op het werk. Het ligt daarbij voor de hand dat de consequenties van het reizen naar een land waarvoor code oranje geldt, voor rekening komen van de werknemer. Als het werk bijvoorbeeld door de quarantaineplicht niet verricht kan worden, kan je afspreken dat dit de werknemer vakantiedagen kost (ofwel geen loon als er onvoldoende vakantiedagentegoed is).

Daarnaast is het verstandig om tijdig na te denken over de aankomende vakantieperiode en onder meer vakantieroosters te maken. De werkgever kan de werknemer vragen om voor een bepaalde datum de vakantiewensen kenbaar te maken. Let op: als de werknemer dit schriftelijk doet en de werkgever de aanvraag wil weigeren, moet de werkgever dit binnen twee weken na indiening van de aanvraag schriftelijk aan de werknemer laten weten.

Tot slot

De aankomende vakantieperiode vergt dus de nodige aandacht en actie van de werkgever. Wij kunnen hierbij uiteraard helpen, bijvoorbeeld met het opstellen van duidelijke regels om voorafgaand aan de vakantieperiode aan de werknemers te communiceren, maar ook met het opstellen van structureel (flexibel) vakantiebeleid.

Heeft u vragen? Wij adviseren u graag

Ons Team Arbeidsrecht bestaat uit:

[DUTCH] Podcast nieuwe Wet bestuur en toezicht rechtspersonen per 1 juli 2021

Waarom een nieuwe Wet bestuur en toezicht rechtspersonen? Wordt…
19 April 2021/by Christine Van den Berg

National public sector and private standard cases in the Netherlands

Te lezen in In Private Food Law , edited by Bernd M.J. van der…
24 January 2019/by Irene Verheijen

Food law specialist Irene Verheijen appointed as the first Dutch president of EFLA

Legaltree lawyer Irene Verheijen appointed as the new president…
8 October 2020/by Redactie Legaltree

Attachment and enforcement proceedings in the context of arbitration

 

SDU Uitgevers / issue 3, April 2013 Beslag en executie…
24 January 2019/by Max Van Leyenhorst

[DUTCH] Beschouwingen naar aanleiding van het Achmea-arrest van het Hof van Justitie EU

Artikel M.C. van Leyenhorst, 'Beschouwingen naar aanleiding…
9 October 2019/by Max Van Leyenhorst

[DUTCH] SER-advies Hervorming Arbeidsmarkt: de belangrijkste punten voor werkgevers

De top van de werkgevers- en werknemersorganisaties is samen…
7 June 2021/by Redactie Legaltree

Werkgever moet meewerken aan de beëindiging van een slapend dienstverband, het vervolg (Dutch)

Twee weken geleden hebben wij u geïnformeerd over de beschikking…
4 December 2019/by Olga Van Beijeren

Brexit: what happens now with EU contracts, EU trademarks and EU designs? – Part II

Read here three of Brexit's main impacts on EU contracts and…
21 December 2020/by Marjolein Driessen

[DUTCH] Podcast huurrecht bedrijfsruimte in coronatijd

Wat heeft de coronatijd voor gevolgen voor het huurrecht van…
13 April 2021/by Christine Van den Berg

[DUTCH] Landjepik: welke overheid kent dit probleem niet?

Illegaal grondgebruik vormt al jaren een probleem, met name voor…
22 June 2017/by Willemijn Lever

The Bill [on arbitration]: the arbitral award and arbitral appeal

 

Tijdschrift voor Arbitrage, TvA 2013/36

 

Read…
24 January 2019/by Max Van Leyenhorst

[DUTCH] Arbeidsongevallen en de (strafrechtelijke) aansprakelijkheid van de werkgever

Webinar 'Arbeidsongevallen en de (strafrechtelijke) aansprakelijkheid…
26 May 2021/by Elisa Benhaim

[DUTCH] Een overeenkomst van opdracht of toch een arbeidsovereenkomst?

Een overeenkomst van opdracht of toch een arbeidsovereenkomst?

Deze vraag is een terugkerende vraag in onze praktijk en wellicht ook in uw onderneming. Vorige week heeft het gerechtshof Amsterdam geoordeeld dat koeriers die voor de maaltijdbezorger Deliveroo werken, geen zelfstandigen zijn maar werknemers. Daarmee verliest Deliveroo de zaak die door FNV was aangespannen ook in hoger beroep. Het hof oordeelt na een uitvoerige motvering en afweging van omstandigheden dat er geen sprake is van serieus/zelfstandig ondernemerschap, (enkel) omdat de bezorgers een grote vrijheid hebben om te kiezen wanneer ze werken. Alle andere omstandigheden, zoals de betaling van het salaris en het uitgeoefende gezag, wijzen volgens het hof namelijk op de aanwezigheid van een arbeidsovereenkomst. Over de gezagsverhouding (die er volgens Deliveroo niet was) merkt het hof onder verwijzing naar een eerder arrest van de Hoge Raad op dat bij eenvoudig werk dat overeenstemt met de ‘kernactiviteiten’ van de onderneming de gezagsverhouding volgt uit de inbedding in de organisatie. Volgens het Hof is er dus wel degelijk een gezagsverhouding tussen Deliveroo en de koeriers. Als gevolg van deze uitspraak kunnen de koeriers van Deliveroo aanspraak maken op een arbeidsovereenkomst en vallen de koeriers onder de toepasselijke cao Beroepsgoederenvervoer. Daardoor krijgen de koeriers onder meer recht op het cao-loon, doorbetaling bij ziekte en wordt ook hun wachttijd bij restaurants doorbetaald. FNV is tevreden met de beslissing omdat onder meer de hele maaltijdbezorgingssector volgens FNV onder druk staat als gevolg van het feit dat de Wet DBA die schijnzelfstandigheid aanpakt al vijf jaar niet wordt gehandhaafd door de Belastingdienst.

Geen handhaving op schijnzelfstandigheid

Het niet handhaven is het gevolg van het feit dat de wet DBA al direct na inwerkingtreding in mei 2016 onder vuur kwam te liggen. Tot 2016 was er de VAR-verklaring waarmee zelfstandigen konden bewijzen zelfstandige ondernemers te zijn. Deze werd in mei 2016 met de invoering van de wet DBA vervangen door modelovereenkomsten opgesteld door de Belastingdienst. De gedachte was, en dat is nog steeds zo, dat het opstellen van een overeenkomst van opdracht conform die modelovereenkomsten ertoe leidt dat de Belastingdienst niet kan/zal stellen dat sprake is van een zogenaamde fictieve dienstbetrekking in de zin van de Wet op de Loonbelasting. Zou de Belastingdienst wel handhaven en menen dat sprake is van een fictieve dienstbetrekking dan moet met terugwerkende kracht alsnog loonbelasting en sociale premies worden betaald, en eventueel ook een boete. Er ontstond door de wetswijziging in mei 2016 veel onzekerheid onder zowel zelfstandigen als opdrachtgevers en zzp’ers liepen door die onzekerheid bij opdrachtgevers vaker opdrachten mis.

Pilot met webmodule

Om meer zekerheid te bieden is op 11 januari 2021 gestart met een pilot van zes maanden met de zogenaamde webmodule. De webmodule is een online tool waarmee opdrachtgevers kunnen bepalen of ze voor een opdracht een zelfstandige kunnen inhuren. Het is de enige overgebleven maatregel van het in 2019 door minister Koolmees en staatssecretaris Hans Vijlbrief bedachte pakket aan maatregelen, waarmee de Wet DBA vervangen moest worden. In de zomer van 2021 wordt de webmodule geëvalueerd. Het kabinet bekijkt dan of de online tool behulpzaam genoeg is in de strijd tegen schijnzelfstandigheid. Of de webmodule uiteindelijk wordt ingevoerd, hangt ook af van de mogelijkheden voor handhaving, misbruikrisico’s en de gevolgen voor de uitvoeringsinstanties, aldus minister Koolmees. De minister schrijft dat de webmodule in de pilotfase bedoeld is als ‘voorlichtingsinstrument’. Met deze online tool kunnen opdrachtgevers en zzp’ers zich voorbereiden. De deelname is vrijwillig en de webmodule kan anoniem worden ingevuld, schrijft de minister.

De webmodule geeft drie mogelijke antwoorden:

  • De opdracht kan buiten dienstbetrekking worden verricht (bijvoorbeeld door een zzp‘er).
  • Indicatie dienstbetrekking: er zijn sterke aanwijzingen dat er sprake is van een (fictieve) dienstbetrekking.
  • Geen oordeel mogelijk: op grond van de gegeven antwoorden is niet duidelijk of er sprake is van werken buiten dienstbetrekking of van werken in dienstbetrekking.

De webmodule geeft volgens het kabinet waar mogelijk zekerheid, mits deze naar waarheid is ingevuld. Alleen bij het eerste antwoord zou een opdrachtgever met de zelfstandige op basis van een overeenkomst van opdracht kunnen contracteren, in de andere twee gevallen lijkt een arbeidsovereenkomst een verstandigere keuze.

Tijdens de pilot fase kan echter nog geen juridische status worden ontleend aan de uitkomst. Na de pilot met de webmodule beslist het kabinet wanneer de Belastingdienst gaat handhaven op schijnzelfstandigheid. Volgens de minister zal dat 1 oktober 2021 of later zijn.

In de tussentijd blijft de Belastingdienst advies geven aan ondernemers en zal de Belastingdienst niet handhaven op schijnzelfstandigheid, behalve bij ‘kwaadwillendheid’. In een aparte brief aan de Kamer meldt staatssecretaris Vijlbrief dat het afgelopen jaar geen kwaadwillend bedrijf is gevonden.

Gevolgen arrest Hoge Raad van 6 november 2020

Kort voor de start van de pilot met de webmodule verscheen een spraakmakend arrest van de Hoge Raad, waaraan wij al eerder in een nieuwsbrief aandacht hebben besteed. In dat arrest stond de vraag centraal hoe moet worden beoordeeld of een overeenkomst als een arbeidsovereenkomst of een overeenkomst van opdracht zou moeten worden gekwalificeerd. Minister Koolmees heeft recent in een Kamerbrief gereageerd op het arrest van de Hoge Raad. In dat arrest heeft de Hoge Raad aangegeven dat de bedoeling van partijen niet van belang is bij de beoordeling of een arbeidsrelatie op basis van een arbeidsovereenkomst bestaat (de kwalificatie van de arbeidsrelatie). Beslissend volgens de Hoge Raad is of ’de tussen partijen overeengekomen rechten en verplichtingen voldoen aan de wettelijke omschrijving van de arbeidsovereenkomst zoals die in het Burgerlijk Wetboek is opgenomen. Als die rechten en verplichtingen voldoen aan de (wettelijke) beschrijving van de arbeidsovereenkomst, is per definitie sprake van een arbeidsovereenkomst, met bijbehorende rechten en plichten voor de werkgever en werknemer’.

Minister Koolmees geeft in de kamerbrief onder meer aan welke effecten dit arrest voor de webmodule en de modelovereenkomsten van de Belastingdienst heeft. Hij stelt dat het ook na dit arrest niet zo is dat de partijbedoeling in het geheel geen rol meer zou spelen in de rechtspraktijk. Er moet bij de beoordeling toch eerst worden gekeken naar welke rechten en verplichtingen partijen onderling zijn overeengekomen. Daarbij moeten niet alleen de rechten en verplichtingen worden meegenomen die partijen bij het sluiten van de overeenkomst bedoelden, maar moet ook worden gekeken naar de wijze waarop partijen uitvoering hebben gegeven aan de overeenkomst en welke inhoud ze eraan hebben gegeven. Als er dan een verschil van mening is, is het aan de rechter om te beoordelen tot welke overeenkomst deze set aan rechten en verplichtingen leidt.

In de webmodule speelt de partijbedoeling al geen rol bij het bepalen of sprake is van een arbeidsrelatie. Op dit punt zijn dus geen veranderingen nodig. De modelovereenkomsten moet de Belastingdienst wel nog aanpassen aan het arrest. Door de Belastingdienst al goedgekeurde modelovereenkomsten verliezen echter niet hun werking en hoeven niet te worden aangepast.

Kortom, het blijft nog even een onzekere periode, maar ondernemingen lijken zich in ieder geval tot 1 oktober 2021 niet veel zorgen te hoeven te maken dat de Belastingdienst handhaaft, zeker niet nu er in het afgelopen jaar geen kwaadwillende ondernemingen zijn gevonden. Wel zullen ondernemingen er verstandig aan doen om overeenkomsten van opdracht op te stellen conform de door de Belastingdienst aan te passen modelovereenkomsten. Wij zullen u informeren zodra die aanpassingen zijn doorgevoerd.

Heeft u vragen? Wij adviseren u graag

Ons Team Arbeidsrecht bestaat uit:

Legaltree sponsors Lions Award 2015, Rotterdam International Film Festival

On 23 January 2015, the Cuban filmmaker Carlos Quintela was awarded…
24 January 2019/by Legaltree

[DUTCH] SER-advies Hervorming Arbeidsmarkt: de belangrijkste punten voor werkgevers

De top van de werkgevers- en werknemersorganisaties is samen…
7 June 2021/by Redactie Legaltree

[DUTCH] Podcast vastgoedrecht: snippergroen en verjaring

Wat is snippergroen? Hoe gaat een gemeente om met snippergroen?…
26 April 2021/by Willemijn Lever

Het laatste nieuws over de Compensatieregeling transitievergoeding & WW-premiedifferentiatie (Dutch)

Uit onze eerdere nieuwsberichten over de Compensatieregeling…
16 December 2019/by Olga Van Beijeren

[DUTCH] Podcast Wet toetreding zorgaanbieders per 1 januari 2022

De Wet toetreding zorgaanbieders treedt waarschijnlijk in werking…
15 June 2021/by Simona Tiems

[DUTCH] Beschouwingen naar aanleiding van het Achmea-arrest van het Hof van Justitie EU

Artikel M.C. van Leyenhorst, 'Beschouwingen naar aanleiding…
9 October 2019/by Max Van Leyenhorst

[DUTCH] Annotatie RvA 12 december 2014 nr. 71.875

Te lezen in (beëindigingsgronden aannemingsovereenkomst) In…
1 March 2015/by Mark Lim

Publication Legaltree in leading international copyright guide

The latest developments in the field of copyright law in the…
24 January 2019/by Legaltree

Food law specialist Irene Verheijen appointed as the first Dutch president of EFLA

Legaltree lawyer Irene Verheijen appointed as the new president…
8 October 2020/by Redactie Legaltree

[DUTCH] ACM beboet investeringsmaatschappijen voor deelname dochter aan kartel

Op 30 december 2014 maakte de Autoriteit Consument en Markt (ACM)…
16 January 2015/by Marleen De Putter

[Dutch] Tweede congres Dutch Arbitration Association – een verslag

Artikel W.J.L. de Clerck, 'Tweede congres Dutch Arbitration Association…
26 January 2015/by Wouter de Clerck

Legal Implications of Defective Hip Implants

Article PIV-bulletin, May 2012

PIV-Bulletin_2012-04_-_heu…
24 January 2019/by Legaltree

Brexit: what happens now with EU contracts, EU trademarks and EU designs? – Part II

Read here three of Brexit’s main impacts on EU contracts and EU trademarks/designs

Photo: Rocco Dipoppa via Unsplash

An EU trademark and an EU design give the holder rights for all countries of the European Union. With such a trademark or design, one can prohibit others from using a similar trademark or design in all EU countries. Even if the holder does not use that trademark or design in a certain EU country. Existing EU trademark and design registrations automatically extend to new acceding countries. Never before have we had a situation where a country leaves the EU.

When it became clear more than 4 years ago that the United Kingdom (‘UK’) would be leaving the EU, it seemed like a very remote situation, but one with many uncertainties and ambiguities. See the previous (Dutch) blog on the impact of Brexit on EU trademarks and designs and key questions. Negotiations on a trade agreement are still ongoing, but the deadline of January 1, 2021 – the end of the transition period: until then, the British are still bound by EU rules – is rapidly approaching. Whether there will be a hard, no-deal Brexit or not, a lot will change in many areas, including EU trademark and design law.

What is the impact of Brexit on EU contracts and EU trademarks and designs? I will discuss the most important consequences below:

 

  1. EU trademark/EU design → automatic division
    EU trademarks and EU designs registered before January 1, 2021 will automatically be split into an EU trademark/design and a UK trademark/design. Thus, trademark and design owners do not have to apply for a new trademark or design registration in the UK if they want protection there. However, if the registration is not yet final, this division will not be automatic. In that case, the trademark must also be applied for in the UK separately. This can be done until September 1, 2021 (with additional costs). Are you the owner of an EU trademark or an EU design registration? Then determine (in time) whether your rights extend to the UK and take the necessary measures.

    Incidentally, licenses registered in the EU register will not be automatically converted into an EU license and a UK license. Registration for the UK will therefore have to be reapplied at the Intellectual Property Office in the UK. This also applies to other (security) rights such as rights of pledge.

  2. EU contracts → check/amend
    For many companies, it is very important that contracts with English contract partners and/or that contain EU-wide provisions and/or cover an EU trademark or design, will be checked, renegotiated and amended where necessary. For example, in the case of license contracts, where a license has been granted for the use of an EU trademark, the situation after January 1, 2021 must be checked and, if necessary, renegotiated: will that license still apply to the UK or is the UK not included?
  1. Will an EU injunction still be valid in the UK?
    EU trademark owners and EU design owners that started proceedings before an EU court and obtained a decision before January 1, 2021, will be able to execute the judgment, also in the UK. Proceedings initiated before January 1, 2021, that did not yet lead to a judgment, will no longer be enforceable in the UK. In line with this, UK courts will no longer be able to take a decision in cases where an EU trademark or EU design is involved. Decisions of UK courts taken before January 1, 2021 can still be enforced in the EU.

Important consequences for all holders of EU trademarks and EU designs and in general for all companies dealing with contracts extending to ‘the EU’: as from January 1, 2021 the scope may be different/limited (also read this information). So check those contracts carefully.

Do you have any questions about this?

Feel free to call or email us.

2020-11-10 Driessen - Four Seasons- Hotel of tuincentrum?

Trade names: Four Seasons – hotel or garden center?

The importance of proper trade name protection, (also) as a trademark

Photograph: Chris McGrath/Getty Images/Twitter.

It was a historic weekend; Joe Biden beating President Trump in the U.S. presidential election on November 7, 2020. Of course, an endless amount of Tweets was published. For example, about the fact that at the time the media declared Biden President-elect, Trump appeared to be on the golf course. But the most remarkable story was that Trump’s campaign team had booked the Four Seasons (the famous luxury hotel chain, well known to everyone) for a press conference. Or at least, that’s what they thought.

The Guardian wrote an article about it and the Four Seasons Hotel in Philadelphia posted the following Tweet:

2020-11-10 Driessen - Four Seasons- Hotel of tuincentrum?

It turned out that the press conference was not booked at the luxurious hotel, but at a landscaping company with the same name – Four Seasons Total Landscaping. That led to confusion and many, many jokes. This location was in fact a parking lot located between a crematorium and a dildo store. Comedian Zack Bornstein, for example, twittered about the countless jokes he could make about this mistake:

2020-11-10 Driessen - Four Seasons- Hotel of tuincentrum?

Of course, the landscaping company itself reacted as well (see answer Tweet). Apparently, the company did not see any problem in accepting the reservation and receiving Trump’s campaign team for a press conference. The company is on the map at once and is now even selling all kinds of merchandise referring to the event, such as ‘MAKE AMERICA RAKE AGAIN’-stickers and ‘LAWN AND ORDER’-masks.

But how can it be that two companies use exactly the same name? Is that allowed from a legal perspective? Before being able to answer that question, we must first have a closer look at the protection one obtains with the use of a trade name.

Trade name

The trade name is ‘the name used for running a company’. This definition (free translation) comes from the (Dutch) Trade Name Act (Article 1). The right to a trade name therefore arises from the use of that name. Many entrepreneurs and companies mistakenly think that the right to a trade name already arises when the name is registered in the trade register of the Chamber of Commerce. This thought is not that odd, but it is not correct. The mere registration in the trade register does not confer any rights whatsoever. See also this earlier blog post (in Dutch).

Confusion?

It is not in itself forbidden to choose a trade name that is already being used by someone else. But there are limits. Article 5 of the (Dutch) Trade Name Act states:

‘It is forbidden to use a trade name which, prior to the company being run under that name, was already lawfully run by another party, or which deviates only slightly from that party’s trade name, in so far as, in view of the nature of the two companies and the location where they are established, confusion between the companies is deemed to take place at the public.’

Whether the use of a trade name infringes a prior used trade name thus depends on various factors. First of all, it must be checked whether the names are the same/similar, in addition to whether they are used for the same type of activities and, if so, whether the locations in which they are used overlap. If these three questions can be answered with ‘yes’, a fourth requirement must still be met: there must be a risk of confusion.

A risk of confusion is generally assumed if the first three requirements are met, but there are conceivable circumstances in which this is not the case, for example when entirely descriptive trade names are involved. As it stands now (November 2020), in the case of descriptive trade names, additional circumstances are required for concluding that infringement takes place. Whether this will continue to be the case is currently being examined by the Dutch Supreme Court. In any case, it helps in a legal conflict if you can show that there actual confusion takes place in practice. In case, for example, customers ask themselves whether the two companies bearing the same/a similar name are related to each other (indirect confusion) or if they think that one company is the other and vice versa (direct confusion).

In the Four Seasons case, something clearly went wrong and someone made a mistake because of the name.[1] Although both companies are ofcourse not active in the same industry (hotel vs. landscaping company), confusion can still arise because of the name. That will have to do with the fact that the Four Seasons Hotel Resorts is such a well-known name/chain and in fact a well-known brand.

Protection as a trademark

As a company you can rely on your trade name and the rights you build up with it, but that is not always enough. It is difficult to prove that there is a risk of confusion with another company bearing the same name if that company is active in a completely different industry, or in a completely different part of the country. Trade name protection only extends to those areas where a trade name has actually been used.

This is not the case where it concerns trademarks. As a general rule, trademark protection does not arise through use (with a few exceptions), but through the registration of a trademark. A trademark can be registered in certain countries/regions, such as the Benelux or the EU. It does not matter whether you also use your trademark in that entire area. In the first 5 years after registration of the trademark you don’t even have an obligation to use it: after those 5 years have expired, you must use the trademark for the products/services for which you have registered it, at least in part of the claimed area, otherwise you run the risk that your trademark will be declared lapsed. The protection itself extends to the entire area in which the trademark is registered though, despite the use in part of the territory.

With a registered trademark, one can prevent other companies from using an identical or similar trademark, both for the same products/services and for similar products/services. In the case of well-known trademarks, this protection is even broader. On the basis of a trademark with a reputation, the trademark owner will be able to act against identical and similar trademarks for similar and non-similar products or services, if the use takes unfair advantage of or is detrimental to the distinctive character or the reputation of the trademark. There must be a certain degree of similarity between the trademark with a reputation and the trademark under attack so that the relevant public establishes a link. The owner of a well-known trademark therefore enjoys a broader protection than the owner of a ‘regular’ trademark. See my previous blogpost for more information.

So it seems likely that the (well-known) Four Seasons hotel chain will be able to take action against other Four Seasons companies – hotel chains or not – especially if the name is (also) registered as a trademark.

However, companies should not only rely on the protection of a trade name under trade name law only, but also register the name as a trademark. This will lead to a much stronger position in case of a conflict.

[1] Unless, of course, it turns out to be a joke or fake news

 


In the practical handbooks for entrepreneurs ‘IE in Bedrijf’ (IP in Business) one can read all about brands and infringement, with numerous practical examples. Part 1, IP in Business – Trademarks and trad names and part 6, IP in Business – Infringement of IP rights, handle the infringing use of trademarks and what trademark owners van do against it, but also what options there are to defend yourself against claims. The series is for sale at regular and online bookshops (for example: managementboek.nl) both in hard cover and eBook. For a (free) downloadable copy, please visit IP in Business. 

 

Trademark law: Citroën blocks Polestar

The power of (well-known) trademarks, the reputation of a French brand and its advantage in a French court

Foto: Steven Binotto (Unsplash)

Various newspapers and websites (e.g. here, here and herehave reported on the legal battle between the French company Automobiles Citroën and the Swedish Polestar (a Volvo brand). The first model of the relatively new Polestar brand – the Polestar 1 – was introduced in 2019, a hybrid sports car (see image below / source images: L’AutomobileMagazine). The Polestar 2 has now been introduced as well. Unlike the Polestar 1, this is a fully electric (family) car. The cars have been introduced and delivered in the Netherlands since August/September 2020. The reviews are promising and the Polestar 2 is generally rated even better than its major competitor and pioneer in the field of electric driving, Tesla.

In France, however, Polestar is forced to have its sales ceased, albeit temporarily. The French car company Citroën appears to have initiated legal proceedings because of the Polestar logo (see: logo on the right-hand side next to the Polestar car), which – in Citroën’s view – resembles its own logos too much (both logos below).

Top right: Polestar logo
Both logos below: Citroën-logos

Trademark rights Citroën

Citroën brought the case before Tribunal Judiciaire de Paris on the basis of its three French trademark registrations for the following logos, registered for (inter alia) cars:

Remarkably, Citroën has only registered these logos in France, not throughout the EU. A missed opportunity, because now Citroën can only take action against the use of infringing logos in France. With an EU registration, the car brand could obtain injunctions in all EU countries (even at the same time, through one court).

Consequently, Citroën’s trademark registrations can prevent the use by competitors in France of identical logos and of logos which are similar, provided that they are used for identical and/or similar products. The latter is not difficult to prove in this particular case: Polestar uses its logo for cars, i.e. identical products. That leaves the comparison of the logos themselves. Like Citroën, Polestar has registered its logo as well, not only in France, but in all EU countries: 

Citroën launched a nullity action against these two registrations because of the alleged confusion with its own logos. Citroën’s claim has been denied by the EU Trademarks Office (for the second logo see the decision here). An appeal is currently (November 2020) still pending.

French legal proceedings

Before the French court, Citroën had more luck. Citroën argued that the Polestar logos are very similar to its own. Visually, but also conceptually, the logos are very similar. The Citroën logo consists of two chevrons that fit together, while the two parts of the so-called chevron of the Polestar logo are placed on top of each other. The products offered with both competing logos – cars – are of course identical. Use of corresponding logos for identical products means that there is a risk of confusion among the relevant public. That public might think that Citroën and Polestar are economically linked, according to Citroën. Polestar – of course – does not agree. The logos do not resemble at all; Polestar’s logo reflects the ‘polestar’ while the relevant public, the car buying consumer and car salesman, is attentive enough not to link the brands.

Famous brand? Greater protection

On the basis of a trademark with a reputation, the proprietor of that trademark may take action against identical and similar marks for similar and non-similar products or services if use thereof takes unfair advantage of, or is detrimental to, the distinctive character or the repute of the trademark with the reputation. Being the proprietor of a trademark with a reputation, one has broader protection than the proprietor of an ‘ordinary’ trademark.

In determining whether a trademark is well-known, account must be taken of all the relevant circumstances, such as, in particular, the market share of the trademark, the intensity, geographical extent and duration of its use, and the extent of the investment made by the undertaking to publicise it, in accordance with the 1999 standard judgment of the EU Court of Justice in this field: The stronger the earlier mark’s distinctive character and reputation, the easier it will be to accept that detriment has been caused to it. There must be a certain degree of similarity between the trademark with the reputation and the trademark that is under attack, so that the relevant public establishes a link. This will more easily be the case than with the condition of likelihood of confusion, which is the criterion in the case of regular (not well-known) trademarks. Infringement will thus, in general, be accepted more easily in cases involving a trademark with a reputation than in cases involving a genuine trademark. And that is also what Polestar faced in the conflict with Citroën.

French company, French reputation, French protection

According to the court in Paris, the resemblance between the Citroën and Polestar logos is rather weak. However, the logos of the company Citroën, which exists for more than 100 years, are well-known in France. The 2CV is one of the best-selling cars. The Citroën cars are praised by the French court for their “advanced technology”. Citroëns have been widely used in films and every President of the French Republic since René Coty (French President from 1954 – 1959) has driven a Citroën (in the more expensive segment). In short: Citroën is part of the French history and culture. The French car brand is qualified as “exceptionelle” (still, according to the French court). Of course, a Swedish newcomer cannot compete with that.

The French Citroën logo has become very distinctive due to its longstanding and frequent use. In addition, the products of both car brands are identical (cars) and Polestar unmistakably also uses a chevron logo (although the two parts are positioned differently), according to the Court. Several websites refer to this and apparently link the Polestar logo to Citroën’s chevron, for example:” j’aime bien les chevrons Citroën du logo Polestar” (translation: “I really like the chevrons of Citroën in the Polestar logo”) (website: www.leblogauto.com). According to the French court, Polestar takes unfair advantage of the well-known Citroën logo and that is not permitted. In the French court decision of 4 June 2020 [1] Polestar has been ordered to pay a compensation of EUR 150,000 and has temporarily been banned from using the Polestar logo in France, which will take effect three months after the ruling and will remain in force for six months. Until the beginning of March 2021, Polestar will therefore not be allowed to sell cars under the Polestar logo in France, whereas the cars were due to be delivered there at the beginning of 2021. In the meantime, access to the Polestar website has been blocked for French visitors.

Á la fin

A fair verdict? In my opinion, no. Like Polestar, I really do not think that the logos are sufficiently similar and at no point did I make the link with Citroën. But, of course, I do not belong to the French people who grew up with the Citroën ‘chevrons’ either. I am curious to see how large Polestar’s market share in France will be once the ban has expired. The Polestar brand has a reputation already. In any case, I look forward to the end of the year, when I will be one of the lucky (Dutch) Polestar owners. Who knows, maybe I will take it for a ride to France…

[1] The pronunciation can be consulted in French, via Darts-ip: darts-362-138-J-fr.

In the practical handbooks for entrepreneurs ‘IE in Bedrijf’ (IP in Business) one can read all about brands and infringement, with numerous practical examples. Part 1, IP in Business – Trademarks and trad names and part 6, IP in Business – Infringement of IP rights, handle the infringing use of trademarks and what trademark owners van do against it, but also what options there are to defend yourself against claims. The series is for sale at regular and online bookshops (for example: managementboek.nl) both in hard cover and eBook. For a (free) downloadable copy, please visit IP in Business. 

Brexit: three months and counting

Following Brexit on 1 February 2020, the end of the transition period on 31 December 2020 is rapidly approaching. At this stage it is still uncertain if an agreement between the EU and the UK will be reached on the period thereafter so the risk of a hard or no deal Brexit is increasing and mitigating action may be advisable, especially by investment firms who may not be able to rely on an exemption anymore.

Transition period

The Withdrawal Agreement agreed upon between the EU and the UK provided for a transition period that will end on 31 December 2020. At present, only three months of this period are left. However, as there is still no agreement between the EU and the UK on the period following the transition period, the risk of a hard Brexit remains and increases as time lapses.

In case of a hard Brexit, certain EU and Dutch rules and regulations will apply in order to assist UK financial institutions to continue to do business in the Netherlands. Apart from that, certain EU rules and regulations provide for mitigating effects.

Dutch statutory regimes for investment firms and AIFMs

Earlier, two particular Dutch regimes were suggested to mitigate the effects a hard Brexit:

  • UK investment firms would be able to (temporarily) continue to actively service Dutch professional clients on the basis of a proposed amendment of the existing exemption for certain foreign investment firms, thereby allowing UK investment firms to temporarily continue to provide services in the Netherlands. This regime would be similar to the temporary permissions regime in the UK and was expected to last for (at least) two years.
  • UK AIFMs may (temporarily) continue to market their AIFs to qualified investors in the Netherlands on the basis of the existing Dutch national private placement regime under the AIFMD. The AIFMD provided for an end to this regime (originally already in 2018) so also this regime is likely to be of a temporary nature.

However, recently the Minister of Foreign Affairs and the AFM have indicated that the temporary exemption for UK investment firms will not be entering into force upon a hard Brexit. The main reason apparantely being that due to the esarlier postponement of Brexit and the transitition period now ending on 31 December 2020, ample time has been available to UK investment firms and their Dutch client to take the necessary action, thereby taking away the necessity for this temporary exemption.

Private placement to qualified investors will remain possible for UK AIFMs upon a hard Brexit. This requires a registration with the Dutch regulator AFM which is free of charge. In addition, certain ongoing requirements must be met by the UK AIFMs s registered.

Action required?

Now that the end of the transition period is rapdily approaching and there is still no agreement on a soft Brexit, it is advisable to take any further mitigation action required. For UK AIFMs this can be a simple registration with the AFM. UK investment firms actively servicing Dutch clients will now have to consider how they may be able to continue their services. This may require a license in the EU or altogether ceasing actively servicing Dutch clients.

[DUTCH] Coronasluiting bij clusters kan niet zomaar

Zojuist hebben Legaltree-partners Liesbeth Driest en Irene Verheijen voor de tweede keer in evenzoveel werkdagen geadviseerd over dreigende sluiting bij een ‘cluster’ van Corona-besmettingen. Het lijkt erop dat de veiligheidsregio’s, burgemeesters en GGD’en over het hoofd zien dat er een overtreding moet worden geconstateerd voordat tot sluiting kan worden overgegaan. De enkele constatering van de […]